News and Announcements

အထွက်တိုးစေမည့် မြေပြင်နည်းစနစ်

---

ပြောင်းစိုက်ပျိုးရာတွင် အထွက်နှုန်း သိသိသာသာ တိုးတက်စေရန်အတွက် အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးအဆင့်မှာ မြေပြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြောင်းပင်သည် မြေဆီလွှာပွပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော နုန်းပွမြေ (Loam Soil) သို့မဟုတ် သဲနုန်းမြေ (Sandy Loam Soil) ကို အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏စိုက်ကွင်းမြေကို ထိုသို့ဖြစ်လာစေရန် မြေဩဇာကျွေး၍ စနစ်တကျ ပြုပြင်နည်း အသေးစိတ်ကို ဖော်ပြပေးလိုက်ရပါသည်-

၁။ မြေကျပ်ခြင်း/ရွှံ့စေးဆန်သောမြေကို ပြုပြင်နည်း (Clayey Soil Amendment)

မိမိ၏ စိုက်ကွင်းမြေသည် ရွှံ့စေးဆန်ပြီး မာကျပ်နေပါက ရေဝပ်လွယ်ပြီး ပြောင်းမြစ်များ မဆင်းနိုင်ဘဲ အပင်အဝါရောင်သန်းကာ အထွက်နှုန်း ကျဆင်းတတ်သည်။

• သဘာဝမြေဆွေး/နွားချေး များများထည့်ပါ: မြေပြင်ချိန် (ထွန်ရေးပြင်ချိန်) တွင် တစ်ဧကလျှင် နွားချေး သို့မဟုတ် ကြက်ချေး လှည်းအစီး ၂၀ မှ ၃၀ ခန့် (သို့မဟုတ်) သဘာဝမြေဆွေး (Compost) များကို အိတ် ၃၀-၄၀ ခန့် ထည့်သွင်းမွှေပေးရပါမည်။ ၎င်းသည် မြေသားကို ပွလာစေပြီး နုန်းပွမြေစစ်စစ် ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးသည်။

• ဖွဲပြာ/စပါးခွံပြာ ထည့်ပေးခြင်း: ဖွဲပြာ သို့မဟုတ် စပါးခွံများကို မြေထဲထည့်မွှေပေးခြင်းဖြင့် မြေကြီးအတွင်း လေဝင်လေထွက် ကောင်းမွန်စေပြီး ရေစီးရေလာကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

• သစ်စိမ်းမြေဩဇာ (Green Manure) စိုက်ပျိုးပါ: ပြောင်းမစိုက်ပျိုးမီ ထိုင်ဝမ်ပုစွန်စာ (Sesbania) သို့မဟုတ် ပိုက်ဆံလျှော် အပင်များကို ရက် ၄၀-၄၅ သက်တမ်းအထိ စိုက်ပျိုးပြီး မြေထဲသို့ ထွန်မှောက်သွင်းခြင်းဖြင့် မြေသားကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် နုညံ့ပွအိသွားစေသည်။

၂။ သဲဆန်လွန်းသောမြေကို ပြုပြင်နည်း (Sandy Soil Amendment)

သဲဆန်လွန်းသောမြေသည် ရေနှင့် မြေဩဇာကို ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ အောက်သို့ စိမ့်ဆင်းသွားတတ်သဖြင့် ပြောင်းပင် ရေငတ်ခြင်း၊ အာဟာရချို့တဲ့ခြင်း ဖြစ်တတ်သည်။

• အော်ဂဲနစ်ဓာတ် ထပ်မံဖြည့်တင်းပါ: သဲမြေတွင်လည်း သဘာဝမြေဩဇာ (နွားချေး၊ ကြက်ချေး) များများထည့်ပေးခြင်းက သဲမှုန်များကို စုစည်းမိစေပြီး ရေနှင့် အာဟာရဓာတ်ကို ထိန်းပေးနိုင်စွမ်း (Water Holding Capacity) မြင့်တက်လာစေသည်။

• ရွှံ့စေးမြေ ရောစပ်ပေးခြင်း: ဖြစ်နိုင်ပါက အနီးနားရှိ လယ်မြေမှ ရွှံ့စေးမြေစစ်စစ်အချို့ကို သဲကွင်းထဲသို့ သယ်ယူ၍ ရောစပ်ပေးခြင်းဖြင့် သဲနုန်းမြေအမျိုးအစား ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်သည်။

၃။ စနစ်တကျ မြေပြင်ခြင်းနှင့် မြေခံမြေဩဇာကျွေးနည်း (Basal Fertilizer Application)

မြေသားဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်ပြီးနောက် ပြောင်းပင်ပေါက်ကလေးများ ချက်ချင်းအစားအစာရရှိစေရန် မြေခံ (Basal) ကို အောက်ပါအတိုင်း စနစ်တကျ ထည့်ရပါမည်-

• အနက်ထွန်တုံးရိုက်ခြင်း: ပြောင်းမြစ်များသည် မြေအောက် ၃ ပေခန့်အထိ ဆင်းနိုင်သဖြင့် မြေကို အနည်းဆုံး ၈ လက်မမှ ၁၀ လက်မအနက်အထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထွန်မွှေပေးရပါမည်။

• မြေခံမြေဩဇာ အချိုးအစား (တစ်ဧကနှုန်း):

  • တီစူပါ (တရုတ်နီ/TSP): ၅၀ ကီလိုဂရမ် (၁ အိတ်) — အမြစ်ပွားအားကောင်းစေရန်။

  • ပိုတက်ရှ် (MOP): ၂၅ ကီလိုဂရမ် (အိတ်ဝက်) — အပင်သန်မာပြီး ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရန်။

  • ယူရီးယား (Urea): ၂၅ ကီလိုဂရမ် (အိတ်ဝက်) — အပင်ပေါက်စောစော ကြီးထွားရန်။

  • ဇင့်ဆာလဖိတ် (Zinc Sulphate): ၅ ကီလိုဂရမ် မှ ၁၀ ကီလိုဂရမ် — ပြောင်းပင်အတွက် မရှိမဖြစ် ဇင့်ဓာတ်ရရှိစေရန် (မြေပြင်ချိန်တွင် မြေခံအဖြစ် တစ်ခါတည်းထည့်ပါ)။

၄။ ဘောင်စနစ်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်း (Bed/Ridge System)

မြေပြင်ပြီးပါက ပြောင်းကို ညီညာသော မြေပြန့်တွင် တိုက်ရိုက်မစိုက်ဘဲ ဘောင်လုပ်၍ စိုက်ပျိုးခြင်း (Ridge & Furrows) စနစ်ကို သုံးသင့်သည်။

• ဘောင်ပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် မိုးများပါက ရေဝပ်ခြင်းဘေးမှ ကင်းဝေးစေပြီး၊ မိုးခေါင်ပါက ဘောင်ကြားမြောင်းထဲသို့ ရေသွင်းရလွယ်ကူစေသည်။

• ထို့ပြင် ဘောင်ပေါ်ရှိမြေသားသည် ပိုမိုပွမွနေသဖြင့် ပြောင်းဖူးပင်များ လေပြင်းတိုက်ခတ်၍ လဲကျခြင်း (Lodging) မှလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။

💡 အကျိုးကျေးဇူး: ဤနည်းစနစ်များအတိုင်း မိမိ၏စိုက်ကွင်းမြေကို နုန်းပွမြေ သို့မဟုတ် သဲနုန်းမြေဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပြီးမှ ပြောင်းစိုက်ပျိုးမည်ဆိုပါက အပင်ပေါက်ညီညာခြင်း၊ အမြစ်စနစ်အားကောင်းခြင်းတို့ကြောင့် ထိုင်းဈေးကွက်မှ လိုလားသော အစေ့အဆန်ပြည့်ဝပြီး မှိုဆိပ်ကင်းစင်သည့် ပြောင်းဖူးများကို အထွက်နှုန်း အမြင့်ဆုံးဖြင့် ရိတ်သိမ်းရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။